dore-dokkum > column.php?nr=35759&stuurdoor

Column

22 oktober 2018

ter inspiratie

Zo kunnen ook liederen je op het verkeerde been zetten. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een lied uit de bundel van Johannes de Heer: ‘Ik wens te zijn als Jezus, zo nederig en zo goed. Zijn woorden waren vriendelijk, zijn stem was altijd zoet.’ Maar in sommige evangelieverhalen is Jezus helemaal niet zo vriendelijk en zoetgevooisd. In heilige woede ontstoken veegt hij het tempelplein schoon (Mattheüs 21;12-17; Marcus 11:15-19;Lucas 19:45-48; Johannes 2:13-25).

En op zondag  30 september j.l. hoorden we uit het Marcusevangelie die scherpe woorden van Jezus: “als je hand/je voet/je oog je op de verkeerde weg brengt (letterlijk staat er: tot skandalon/schandaal, ergernis wordt)…” Dat zijn woorden die we liever maar niet horen. En ze doen ons denken aan de sharia: wie steelt wordt een hand afgehakt.

Maar er is een verschil. Want met de woorden van Jezus worden we opgeroepen, zélf actie te ondernemen. Nee, niet om daadwerkelijk jezelf te verminken. Maar om bij jezelf te rade te gaan: is wat ik DOE - met mijn handen - in overeenstemming met waar ik voor sta? Is mijn handelen oprecht, en ten dienste van de zaak van God? En is de WEG die ik ga - met mijn voeten - de juiste? In overeenstemming met de wegwijzers die God me gegeven heeft? En is mijn ZIENSWIJZE, mijn manier van kijken, - met mijn ogen - naar mijn medemens en Gods schepping, met mededogen en respect? Durf ik het aan om als het waren met Gods ogen naar de wereld - en naar mezelf - te kijken?

Dát is waar Jezus ons toe aanspoort. Om mensen uit één stuk te zijn. Die het kwaad - het bederf, alles wat tot schandaal/ergernis wordt - durven te weren, ook uit je eigen leven. Om smaakmakers te zijn in Gods Koninkrijk. Ook als dat betekent dat we soms zout in onze eigen wonden moeten strooien, om ze te zuiveren. We moeten dat zélf doen. We worden daartoe niet door een ander veroordeeld. Zelf moeten we in de spiegel kijken en onze conclusies trekken. En we mogen ook dán kijken als met de ogen van God. Onszelf zien als een schepsel van Hem, door Hem bemind en geschapen om geluk te vinden en te geven. Juist dát mogen we ontdekken in die op het eerste gehoor zo weerbarstige woorden. Die woorden die ons ‘op scherp zetten’. Je zou kunnen zeggen: ze fungeren als het blaffen van de herdershond van de Goede Herder. Ze vragen om bewustwording en ze behoeden ons voor klakkeloos afdwalen.

Toch maar goed, dat die weerbarstige woorden niet uit de Bijbel zijn geschrapt.

 

Wietske Tinga

 

 

 

De preek besloot ik met een tekst uit Zingend Geloven - deel 4, lied 42 -:

 

slechts het water

dat wij te drinken geven

zal ons verkwikken

 

slechts het brood

dat wij te eten geven

zal onze honger stillen

 

slechts het gewaad

dat wij wegschenken

zal ons bekleden

 

slechts het woord

dat leed verzacht

zal ons troosten

 

slechts de zieke

die wij bezoeken

zal ons genezen

 

slechts de gevangene

die wij verlossen

zal ons bevrijden

 

 

 

 

 


Voor actuele columns zie het columnoverzicht

  Meer informatie     ANBI-register Verenigde Christelijke Gemeente Dokkum
 
  contact maandblad sitemap
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2018 Doopsgezind.nl