> column.php?nr=55335&stuurdoor

Column


Ter inspiratie

Ter inspiratie  (door ds. Tineke Weidema-Bos)


Mijn oudste kleinkind nam ik op een warme zomerdag eens mee in de auto. Vanuit haar stoeltje op de achterbank sloeg ze mijn ritueel aan handelingen gade. Toen ik tenslotte mijn zonnebril opzette klonk haar stemmetje enthousiast: ik heb ook een zondebril!! Ik zei dat dat fijn is voor je ogen; ze voegde er nog aan toe: ja, want dan wordt het een beetje donker. Hiermee gaf ze in een kinderlijke verspreking de worsteling van menig mens weer. Want als je de zonde-bril opzet, wordt het leven donker. Want, wat zonde, dat niet je meer van de dag hebt genoten en meende dat er beslist gewerkt moest worden, of: wat zonde dat je niet een boeiende gespreksavond hebt bezocht, waarvan men later zei dat je beslist iets gemist hebt, of dat boek hebt gelezen. Of – terugkijkend op je leven-: wat zonde dat je toen die woorden niet hebt gesproken, niet hebt gehandeld, geen keuze durfde maken. Of, of…Ach, wat kunnen wij mensen onze zondebril over het eigen doen en laten opzetten omdat er altijd wel iets te betreuren is, zonde is. Wie zoals ik met een zondebesef is opgegroeid heeft meer moeite (gehad) zich aan het besef te ontworstelen dat de Eeuwige mensen kritisch gadeslaat. Er was vroeger een prent die de Brede en de Smalle weg verbeeldde. De smalle weg werd bewandeld door de rechtvaardigen en de brede weg door zondaren. Mijn grootouders hadden hem en met een angstig hart keek ik naar de weg van de mensen die de brede weg bewandelden. Zij vielen ten prooi aan allerlei verleidingen. Slecht!!, volgens hen die de zondebril droegen en wereldse geneugten afkeurden. 
Het bewandelen van de weg is een bijbels beeld. In het oude testament, al in het boek Genesis gingen de aartsvaders op weg naar het land dat de Eeuwige hen zou wijzen. En, waar er tijdelijk van die weg afgedwaald werd – bijvoorbeeld door Jacob – was er 
telkens de sturende hand van de Eeuwige om een leven in verbondenheid met Hem te herstellen. Het ‘wandelen ‘ met God is in de joodse traditie dan ook bedoeld als een leven naar de leefregels die de Eeuwige heeft gegeven. Een mens die zo leeft wordt in het 
jodendom een rechtvaardige genoemd. Een rechtvaardig mens leefde, leeft volgens de Tora. En, als rechtvaardig wat streng of onbereikbaar klinkt, is er in het Nieuwe Testament de “wet” die Jezus als samenvatting van de Tora heeft gegeven, zo mooi: Heb lief!, jezelf 
en de Ander èn de anderen. We zouden kunnen zeggen: zet geen zondebril op, niet naar de ander, niet naar jezelf, niet naar God.De joodse rabbijnen kunnen het zo mooi verwoorden. Eén van hen zegt tegen zijn leerlingen: Terwijl ik tob over mijn gedrag en me afvraag: wel goed, niet goed, zou ik paarlen kunnen rijgen tot vreugde van de hemel. Het is zonde om niet eens naar een andere vertaling uit het hebreeuws te kijken. Zonde, zondigen betekent ook (!) missen, de weg of de verbinding kwijtraken. Dat heeft een 
veel minder zware lading. Wie merkt de weg naar God, naar die van de liefde kwijt te geraken, mag werken aan het opnieuw verbinden. Een verbinding met onszelf, met God, met de gemeenschap van hen die ons dierbaar zijn. In die gemeenschap zijn er woorden 
te horen, gebeden uit te spreken, liederen te zingen die ons telkens kunnen bemoedigen en de vreugde doen ervaren om onzelf een kostbaar mens te weten; ja, om het leven niet te donker te maken, om paarlen te rijgen tot vreugde van de hemel. Een zonnige 
zomer toegewenst


Terug

 
Meer informatie   ANBI-register Verenigde Christelijke Gemeente Dokkum
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2021 Doopsgezind.nl .